ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1367 -1299 ش)، عالم دینى، معلم و شاعر، متخلص به شیوا. معروف به باب شیخ. در روستاى كاشتر، از توابع سنندج، به دنیا آمد. قرآن را در خدمت پدرش فراگرفت. در محضر شاگردان پدرش، بدیع‏الزمان مهى سنندجى و بهاءالدین شادمان، و ملا محمدسعید دربندى شاگردى نمود. وى پس از فراگیرى صرف و نحو و ادبیات و حساب و هندسه به تحصیل علوم قدیمه پرداخت و در محضر پدرش و ملا محمد مدرس گرجى و ملا عبدالمجید اصولى و ملا عبدالعظیم مجتهد تلمذ نمود و در 1321 ش از جانب ملا محمد مدرس گرجى و ملا عبدالعظیم مجتهد و مولانا محمدصادق منبرى نیرى و مولانا محمود مفتى و آیت‏اللَّه مردوخ به دریافت اجازه نایل شد. از آثارش: «تاریخ مشاهیر كرد»، در دو بخش كه بخش اول آن در سه مجلد: 1- از قرن نخست اسلامى تا پایان قرن سیزدهم قمرى 2- قرن چهاردهم قمرى 3- از ابتداى قرن پانزدهم قمرى به بعد و بخش دوم آن درباره‏ى امرا و فرمانروایان و خاندانها و عشایر كرد مى‏باشد؛ «چهارصد مسأله حساب و هندسه»؛ «الصغرى»، در منطق؛ «دانش سرایش»، در عروض و قافیه؛ «فتاوى الاكراد»؛ «بدیع روحانى»، در علم بدیع؛ شرح «سبعه معلقه»؛ «مناسك حج»؛ «خاطرات و یادداشتهاى من»؛ «دیوان» شعر.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر مشاهیر / عالمان و دانشمندان / تدریس